Over geweld

 Slaan, schoppen, duwen en knijpen. Dat zijn vormen van lichamelijk geweld. Het komt voor dat ouders, verzorgers of andere volwassenen kinderen pijn doen, waardoor ze bijvoorbeeld blauwe plekken krijgen. Of soms nog erger: een gebroken been of een hersenschudding.

 Er is ook een vorm van geweld waarvan je niet per sé lichamelijke pijn lijdt. Als iemand vaak tegen je schreeuwt, zegt dat je dom bent of je expres bang maakt, dan is dat geestelijk geweld. Daar kan je erg verdrietig van worden, en het is niet goed voor je zelfvertrouwen.

 Alle vormen van geweld tegen een kind zijn kindermishandeling. En er is nog een vorm van geweld die ook schadelijk is voor kinderen. Als je ouders elkaar slaan, elkaar uitschelden of gemene dingen naar elkaar schreeuwen, en jij bent daar getuigen van, dan is dat ook kindermishandeling.

Dat soort geweld noem je huiselijk geweld.

 Geweld komt veel vaker voor dan je denkt. Het begint soms al als kinderen nog heel klein zijn,

en het gaat soms jarenlang door. Kinderen die ermee te maken krijgen, verzinnen vaak

smoesjes als iemand vraagt hoe ze aan hun verwondingen komen.

Ze schamen zich ervoor, terwijl zij er niks aan kunnen doen.

 Lichamelijk geweld is gemakkelijker te herkennen dan geestelijke mishandeling. Toch kun je soms aan het gedrag van een kind wel iets merken. Als iemand vaak stil is, of veel alleen speelt, kan dat een teken zijn dat hij of zij niet lekker in zijn vel zit.

 Ook als iemand juist heel druk is, of snel boos, kan dat betekenen dat er meer aan hand is. Soms krijgen mishandelde kinderen door hun eigen boosheid ook ruzie op school. Terwijl die kinderen juist behoefte hebben aan mensen die aardig voor ze zijn.

 Zelfs als het geweld is gestopt, kunnen kinderen last houden van wat er is gebeurd. Ze hebben bijvoorbeeld nachtmerries, of buikpijn en kunnen zich niet goed concentreren op school. Sommige kinderen hebben hulp nodig om weer sterk te worden en om te kunnen omgaan met wat er is gebeurd.

 Als je te maken hebt met geweld is het belangrijk dat je daar met iemand over praat,en dat je hulp zoekt èn krijgt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *