De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

door Danique

Anorexia Nervosa hield mij in zijn macht.

De jaren dat Anorexia Nervosa mij in zijn macht hield zijn nog maar kort voorbij. Dagelijkse struggelingen met eten zijn normaal. Ik eet nu in ieder geval mijn maaltijden. Mijn leven sloeg Begin Maart om.

Hoe gecontroleerd ik ook bleef omgaan met eten… Iedere avond alleen soep at als avondeten en vervolgens naar vriendjes ging. Verkeerde vriendjes om precies te zijn. Het gaf me een fijn gevoel om misbruikt, Misschien ‘geliefd’, aandacht te krijgen van mannelijk soort en mezelf te straffen door mijn lichaam te verdoven met drugs en naar bed te gaan met mannen. Geheel vrijwillig stapte ik in een nieuwe, toch geheel opnieuw slechte omgeving. Ik ken geen grens, met betrekking tot seksueel gebied. Als een man mijn lichaam wilt, hoor ik die te geven. Althans, zo zit het in mijn hoofd.
Tot de dag dat ik na mijn werk rond een uur of tien afspraak bij een ‘vriend’ zijn huis. We zouden samen een filmpje kijken. Het hoofddoel was uiteindelijk met mij naar bed gaan. Dat wist ik wel.
De gewelddadige film ‘Django unchained’ (veels te eng voor mij) was niet bepaald een succes. Mijn agressieve verleden hield mij strak. Ik wilde mezelf opofferen. Zo eindigde we na de film licht aangeschoten buiten in de tuin. Ik sta te trillen op mijn benen terwijl ik de joint diep inhaleer.

Hoe eerder ik van deze wereld ben, hoe beter. De uren die ik vervolgens meemaak zijn afschuwelijk, merk ik achteraf.  Het komt enkel tot de realiteit in herbelevingen.
Flitsen in mijn hoofd… Hij pakt me bij mijn haar en trekt mijn hoofd naar zijn penis.
Hij neukt me afschuwelijk. Ik raak steeds opnieuw weg.

De weken daarna begon ik te beseffen dat ik dit NIET meer wilde. Ik wilde me niet langer zo laten behandelen. Het doet pijn in mijn hart. Het voelt niet goed. Ik doe het met wildvreemde mannen die me enkel voor seks willen, vrijwillig en onveilig…

Ongeveer een maand later besloot ik me toch weer aan het daten. Een heel andere man.. Ook met een misbruik verleden, gevoelig, lief en teder. Die avond heb ik een geweldige date, met een geweldige man in een chique tent in Amsterdam. En dan ook een avond die niet met deze man in bed doet eindigen. Gelukkig!


Er volgt nog een date voor ik met hem in bed beland. Dit is dan ook de eerste keer, met deze man die me vervolgens voor de rest van mijn leven aan elkaar doet koppelen. Hij maakt me zwanger. Iets wat met de anorexia, en mijn onregelmatige cyclus onmogelijk was. Ik ben onvruchtbaar verklaard.

Nu vier maanden later…

Ik ben inmiddels al 17 weken zwanger, en nog altijd samen met deze geweldige man. We hebben besloten om voor deze speciale baby te kiezen. We wonen nu al ongeveer 2,5 maand samen en het gaat perfect. Dit had ik in mijn mooiste dromen nog niet durven dromen.

Wij zijn voor elkaar bestemd, dat kan niet anders.

Mijn lichaam veranderd nu erg snel. Ik heb nu echt al een buikje. Wel een buikje waar ik trots op ben, ondanks dat ik nog altijd met een eetprobleem zit. Ik eet niet voor mezelf, maar voor deze kleine. Het gaat geweldig, en ik eet allang niet meer zo gecontroleerd. Ook het afspreken met foute mannen heb ik volledig uitgebannen na mijn laatste afspraakje.

Ik ga en geef me alleen nog aan de man die echt van me houd, en me alles geeft wat ik me maar kan wensen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *