Zo herken je kindermishandeling

Het herkennen van kindermishandeling is erg moeilijk. Kinderen die mishandeld worden durven er vaak niet over te praten. Ze schamen zich, zijn bang dat hun ouders boos worden of ze denken dat niemand ze zal geloven. Sommige kinderen denken ook dat ze niet thuis mogen blijven wonen als ontdekt wordt dat het thuis niet goed gaat. Dat is jammer, want kinderen worden niet zomaar uit huis geplaatst.

 Het is belangrijk dat er wel over gepraat wordt. Daardoor krijgen kinderen en hun ouders eerder hulp en wordt het weer veilig en fijn thuis.

Checken én praten

3708587-impressie-van-een-verwaarloosd-kindHeb je een vermoeden dat iemand die jij kent wordt mishandeld of verwaarloosd? Bekijk de lijst hieronder en ontdek waar je op kunt letten. Maar let op: De signalen zijn alleen een hulpmiddel! Je weet nooit zeker of iemand mishandeld wordt. Iemand kan bijvoorbeeld ook veel blauwe plekken hebben doordat hij / zij vaak stunts uithaalt met zijn skateboard. Of weinig praten omdat hij / zij gewoon verlegen is.

Signalen verwaarlozing:

Je klasgenootje, vriendje, vriendinnetje…

is in zichzelf gekeerd: is niet spontaan, zoekt weinig contact met andere kinderen en vertelt uit zichzelf weinig over thuis

is juist overdreven vriendelijk naar iedereen en maakt gemakkelijk contact

klaagt vaak over buikpijn of hoofdpijn

is vaak heel erg moe en kan slecht opletten in de klas

is vaak niet gewassen of ruikt niet lekker

heeft vaak kleren aan die vies zijn, niet goed passen of te warm of te koud zijn

heeft vaak honger en krijgt geen eten en drinken mee naar school

is niet vaak blij, maar somber

is vaak in zichzelf gekeerd en speelt niet met andere kinderen

is vaak zenuwachtig en nerveus

heeft weinig zelfvertrouwen en denkt negatief over zichzelf

is bang om dingen fout te doen

heeft een onverzorgd gebit

blijft na schooltijd op school rondhangen, alsof hij of zij liever niet naar huis gaat

wil nooit bij hem of haar thuis spelen

 De ouders/verzorgers…

 hebben weinig interesse in hun kind

maken niet genoeg tijd vrij voor hun kind

letten niet op hun kind

zijn vaak negatief over hun kind

troosten hun kind niet als het verdrietig is

 Signalen geweld:

 De lijst van verwaarlozing geldt ook voor geweld, maar er zijn nog een paar opvallende signalen voor lichamelijk geweld.

Je klasgenootje, vriendje, vriendinnetje…

 heeft vaak blauwe plekken op de wangen, buik, achterkant van de armen of billen

 vertelt soms vreemde verhalen over hoe hij of zij aan de plekken is gekomen

wil niet mee doen met gym of zich niet omkleden waar anderen bij zijn

heeft regelmatig botbreuken

is vaak ziek of wordt thuis gehouden van school

 Signalen bij huiselijk geweld:

Je klasgenootje, vriendje, vriendinnetje…

kan zich moeilijk concentreren op school

kan agressief zijn naar andere kinderen

maakt tekeningen over geweld of ruzie in huis

kan bang reageren en schrikt snel

reageert ineens anders op dingen, zijn/haar gedrag verandert

 Signalen bij seksueel kindermisbruik:

Je klasgenootje, vriendje, vriendinnetje…

 vertelt zomaar dat iemand aan hem / haar heeft gezeten

‘vertelt’ over seksueel misbruik door het te tekening of na te spelen

heeft blauwe plekken of andere verwondingen rondom zijn / haar geslachtsdelen, of heeft daar jeuk

heeft pijn bij het lopen en/of zitten

beweegt houterig, om de benen stijf bij elkaar te houden

is bang voor bepaalde mensen of plekken. Hij of zij wil bijvoorbeeld niet alleen gelaten worden met een oppas, huisvriend of familielid

vertoont seksueel gedrag dat niet bij de leeftijd past

maakt seksuele opmerkingen die niet bij de leeftijd passen

is bang om zich te verkleden, bijvoorbeeld bij gym

wil niet graag aangeraakt of geknuffeld worden

heeft slaapproblemen; is bang in het donker, heeft nachtmerries, of is extreem bang voor ‘monsters’

vertelt over een geheim dat hij heeft met iemand, maar wil niet vertellen waarover

heeft geen vertrouwen in volwassenen

heeft geen vertrouwen in zichzelf

is wantrouwend en op zijn / haar hoede

heeft een negatief zelfbeeld

kan zich moeilijk concentreren op school

is vaak brutaal, agressief of overactief (vaker bij jongens)

 is vaak bang, klapt dicht, raakt depressief (vaker bij meisjes)

Het is heel erg lastig om zeker te weten of iemand wordt mishandeld. Wat doe je als je twijfelt of als het kind er niet over wil praten?

Is het duidelijk dat iemand hulp nodig heeft, lees dan verder op de pagina ‘Tips om hulp te vragen’.

Huiselijk_geweld.1jpg

 Wat als je twijfelt?

Kindermishandeling komt veel voor, maar is moeilijk te herkennen. Zelfs als er duidelijke signalen zijn, kun je worstelen met allerlei vragen. Want hoe weet je zeker dat het kindermishandeling is?

Wat gebeurt er als..?

Kinderen die worden mishandeld, durven zelf vaak geen actie te ondernemen. Ze durven er niet over te praten of vinden het moeilijk. Ze schamen zich en denken vaak dat het hun eigen schuld is, of dat ze niet geloofd worden. Sommige kinderen denken dat hun ouders heel kwaad zullen worden als ze erover praten, of dat de politie zal komen om hun ouders mee te nemen naar de gevangenis. Of ze zijn bang dat ze uit huis geplaatst worden. Dat gebeurt gelukkig bijna nooit.

Als je zelf mishandeld wordt, dan wil je waarschijnlijk maar een ding: Dat het thuis weer fijn en veilig wordt. Dat kan alleen als je er over praat. Zoek iemand die je vertrouwt en die je kan helpen bij het zoeken van hulp. Kijk ook rechtsboven bij ‘Wat kan ik doen?’.

Waar of niet waar?

 Als omstander is het vaak moeilijk om in te schatten of en/of wat er precies aan de hand is in een gezin. Hoe erg is het? En wat valt er eigenlijk precies onder kindermishandeling? Je wilt mensen ook niet zomaar beschuldigen.

Als je twijfelt, kun je het beste wel iets doen. Want als er sprake is van kindermishandeling en je stopt dit op een vroeg moment, dan kun je een hoop problemen voorkomen.

mishandellinggg

Niemand deed iets

Kinderarts Rian Teeuw ontmoet tijdens haar werk regelmatig kinderen die zijn mishandeld. Ze hoort vaak van de kinderen dat ze het vooral erg vinden dat niemand iets deed om ze te helpen. Ze vindt daarom dat iedereen -ook al heb je maar een klein vermoeden- het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling moet bellen, of de Kindertelefoon. Zij kunnen je goed advies geven hoe je het beste met je twijfels kunt omgaan en een kind kunt helpen. Je kunt je zorgen ook bespreken met leerkrachten of de vertrouwenspersoon op school. Zij zullen je verder helpen en kunnen je uitleggen wat jullie kunnen doen voor een kind dat (misschien) wordt mishandeld.

Een gedachte over “Zo herken je kindermishandeling”

  1. Er wordt over geschreven,maar nog steeds te weinig aan gedaan,er zou op scholen ook aandacht aan besteed kunnen worden….meer educatie is meer kennis,meer oplettendheid en laten we hopen-meer betrokkenheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *