Over plasticsoep

In onze oceanen drijven 8 vuilnisbelten met kunststofafval.

Deze “plastic soep”  is een bedreiging voor al het leven in de oceanen. Het is dus van belang om te onderzoeken hoe dit kan worden opgeruimd.

Er zijn vier vuilnisbelten in de Stille Oceaan (bij Hawaii, Chili en Nieuw-Zeeland), drie in de Atlantische Oceaan (bij Bermuda, rond de Azoren, en tussen Zuid-Afrika en Argentinië) en één in de Indische Oceaan (bij Madagascar). De acht tapijten samen bedekken naar schatting een gebied dat ruim twee keer zo groot is als de VS.

Jarenlang was het bestaan van de plastic vuilnisbelten nauwelijks bekend. Ze liggen ver van drukke scheepvaartroutes en zeilers mijden deze gebieden omdat er weinig wind is. Oceanograaf Charles Moore ontdekte de grootste afvalberg in de Grote Oceaan per ongeluk toen hij er in 1997 doorheen zeilde.

plastic soep

De drijvende plasticdeeltjes lijken sterk op plankton, waardoor ze vaak worden opgegeten door kwallen. Op die manier komen ze in de voedselketen terecht. In monsters genomen in 2001 bleek de concentratie plasticdeeltjes in de platic soep groter te zijn dan de concentratie plankton. Veel plasticdeeltjes komen via de voedselketen terecht in de magen van vogels en dieren, waaronder zeeschildpadden, en de zwartvoetalbatros. De gevolgen hiervan verschillen van vergiftiging tot verstoring van de hormoonhuishouding bij deze dieren.

Plastic_Soep_dode_meeuw_vol_afval_

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *