Wat de gevolgen kunnen zijn van verwaarlozing of mishandeling!

Wanneer een baby of peuter niet voldoende liefde, geborgenheid en genegenheid krijgt, dan wel  (affectief, emotioneel of onthouden van fysieke basisbehoeften) of mishandeling (geestelijk of lichamelijk)  kan het een persoonlijkheidstoornis ontwikkelen waarin het niet voldoende gesocialiseerd is en het ik-gevoel (egocentrisme) op de voorgrond komt te staan. Dit kan echter ook ontstaan als het kind niet voldoende gelegenheid krijgt om emotionele banden te vormen, bijvoorbeeld als het regelmatig andere verzorgers krijgt.

 Deze verstoring en onevenwichtigheid kan later door antisociaal gedrag zichtbaar worden. Vrijwel altijd is op weg naar de volwassenheid een gedragsstoornis opgetreden, met name Anti-sociale gedragsstoornis (CD). In de vroege jeugd kan als gevolg van pathologische zorg een reactieve hechtingsstoornis zijn voorgekomen. Kinderen die aan deze stoornis lijden, slagen er niet in om zich op een gepaste wijze emotioneel te hechten aan hun ouders of anderen die voor hen zorgen.

682px-Mother-Child_face_to_face

 Emotioneel zijn de relaties korter en oppervlakkiger dan gewoonlijk. Het kind wijst vaak toenadering van verzorgers af, is overdreven waakzaam, verzet zich tegen troosten en spelen, gedraagt zich teruggetrokken en kan in een sociaal isolement terechtkomen. De reacties zijn vaak onvoorspelbaar; zo kan het kind op het ene moment vriendelijk en vrolijk zijn, en op het andere moment verdrietig of boos; het kind voelt zich telkens afgewezen en niet gewenst.

sitemap_1_150718

 Op wat oudere leeftijd maakt het kind vaak weinig onderscheid tussen vertrouwde en onbekende personen, het gaat erg vrij om met volwassenen, hecht zich snel maar oppervlakkig en is niet in staat om zinvolle emotionele relaties aan te gaan. Soms ontstaan er plotselinge en kortdurende, maar zeer sterke gevoelens van aanhankelijkheid, ook naar relatief onbekenden. Het vertoont overvriendelijk gedrag of is erg lastig. Het kind kent geen normale affectie of berouw en is hierdoor minder gevoelig voor straf of pogingen om het gedrag te corrigeren.

 Een antisociale gedragsstoornis is een psychische aandoening die in het DSM-IV is ingedeeld bij de ontwikkelingsstoornissen. De aandoening wordt ook wel aangeduid met de Engels afkorting CD (Conduct Disorder).

 Kinderen met deze aandoening vertonen gedrag dat door hun omgeving als niet-acceptabel wordt beschouwd. Ze zijn bijvoorbeeld agressief (vechten, stelen, liegen, mishandeling, aanranding) of vertonen delinquent gedrag (stelen, brandstichten, vernielzucht, inbraak). Sommige kinderen zijn erg op zichzelf gericht en trekken niet veel met leeftijdsgenoten op. Andere kinderen zijn wel actief in groepsverband, maar vertonen daarin narcistisch gedrag: ze vinden dat voor hen andere regels gelden en hun contacten zijn erop gericht om er persoonlijk voordeel uit te putten. Verder hebben ze moeite hun relaties op de juiste manier in te schatten en hebben een verminderd inlevingsvermogen.

 Het DSM-IV geeft de volgende criteria voor de antisociale gedragsstoornis:

 Een herhaald en aanhoudend patroon van gedrag waarbij de rechten van anderen of de sociale normen en waarden worden geschonden. Dit blijkt uit drie of meer van de volgende criteria in een periode van een jaar, waarbij minimaal één criterium zich in het afgelopen half jaar heeft voorgedaan:

 Agressie tegen mensen of dieren:

  •  De persoon pest, bedreigt of intimideert vaak anderen
  •  begint vaak vechtpartijen
  •  heeft een wapen gebruikt dat ernstige fysieke schade kan toebrengen (bijvoorbeeld een knuppel,      steen, gebroken fles, mes, pistool)
  •  is fysiek wreed tegen mensen geweest
  •  is fysiek wreed tegen dieren geweest
  •  heeft mensen (in confrontatie) beroofd (bijvoorbeeld straatroof, tasje stelen, afpersing, gewapende overval)
  •  heeft iemand tot seksuele activiteiten gedwongen

 Vernieling of beschadiging van eigendommen:

  •  heeft opzettelijk brand gesticht met als doel ernstige schade te veroorzaken
  •  heeft opzettelijk eigendommen van anderen vernield (anders dan brandstichting)

 Bedriegen of diefstal:

  •  heeft ingebroken in de woning of auto van anderen
  •  liegt vaak om voorwerpen of diensten te verkrijgen of om verplichtingen te ontlopen (doelbewust misleiden)
  •  heeft voorwerpen van waarde gestolen zonder iemand te confronteren (bijvoorbeeld winkeldiefstal zonder braak of vervalsing)

 Ernstige overtreding van de regels:

  •  komt ’s avonds later thuis dan door de ouders is toegestaan (begint voor de leeftijd van 13)
  •  is ’s nachts minimaal tweemaal weggebleven uit het huis van ouders of pleegouders (of eenmaal gedurende een langere periode)
  •  spijbelt vaak (begint voor de leeftijd van 13)

 Als we onze wereld een veiligere wereld willen maken moeten we allemaal samen zorgen dat kinderen niet mishandeld of verwaarloosd worden.

7 gedachten over “Wat de gevolgen kunnen zijn van verwaarlozing of mishandeling!”

  1. erg herkenbaar en het klopt ook inderdaad alleen de criteria aan het eind vind ik wat heftig gebracht en mijn vraag is dan ook onder welke leeftijd dit word gezien?

  2. Ja.. net alsof ieder mens dat verwaarloosd word een psychopaat word.

    Het zijn gewoon zielige/armen mensen die hulp nodig hebben.

  3. Ik heb zo een partner. Hou er zielsveel van. Maar hij kent geen emotionele empathie, is hard en lomp, sluit zichzelf af en de oorzaker, zijn moeder wordt dagelijks opgehemeld. Hij rent als zij roept. Gaat met haar op vakantie, terwijl ze mij niet wil zien en ik dus ook niet meega. Hij kan geen intimiteit aan, weet zelfs niet hoe dat moet. Ik kom heel veel tekort, maar omdat ik van hem hou, vind ik dat hij ook recht op liefde heeft. Het komt alleen niet aan bij hem. Hij trekt zich terug in zijn online contacten en ik zit in de verzorgende rol. Ja uiteindelijk moet ik voor mezelf kiezen, want hij wil niet aan verandering bij hemzelf werken. Triest verhaal. Waarom mag elke ouder zomaar kinderen krijgen, als ze hun kinderen zo ernstig verwaarlozen?

  4. Ben ook mishandeld, maar én zou te lang verhaal én ik durf niet. Maar weet wel M dat ook andersom kan zijn door te veel te graag willen. En dat de niet mishandelde dat niet kan opbrengen. Ik wilde te graag knuffelen, strelen, tegen aan haar zitten, hangen, dat zij mij lekker vast zou pakken etc. En daardoor nu na 12 jaar stuk!!!

  5. Het mishandelen blijft een open wond, heel je leven.Moeder was narcistisch. Had altijd een zondebok nodig. Broerlief had er behagen in om onware dingen over mij door te brieven zodat zijn stiekeme seksuele aanrakingen ongezien bleven, dat leidde tot nog meer slaag en uitschelden. Van de zes broers hebben vijf zich schuldig gemaakt aan pedofilie. Een zit nu gevangen.
    Zelf ben ik levenslang gevangen in geremdheid als iets te dichtbij komt.Ik ben inmiddels 68 jaar.

  6. Psychisch en fysiek verwaarloost..Na 50 jaar ellende en psychische instellingen nu hartstikke gelukkig door zeer goede hulp…daarna me spiritueel ontwikkeld,mezelf leren kennen en accepteren mijn ouders vergeven en door een geweldig thuisfront (vrouw,kinderen en kleinkinderen)nu zelf hulpverlener en therapeut.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *